Ook vandaag zullen we, ook al beginnen we bijna aan het strand, de oceaan enkel af en toe in de verte zien. Tussen Rota en El Puerto de Santa María ligt een grote marinebasis met een vliegveld. Hierdoor zijn er aardig wat kilometers kust waar we niet langs kunnen. Dus dan maar er omheen. De Vias Verdes loopt nog een klein stukje door, daarna volgt de route grote wegen. We zijn benieuwd. Het begint vanochtend behoorlijk fris en het is nog aardig donker als we om 8 uur vertrekken vanaf de camping. In de berm zien we ook wat rijp op het gras liggen, het is dus ook écht koud. Maar met de rugzak op lopen we ons zo warm. Langs weilanden en huizen lopen we richting een grote weg die we over moeten steken. Deze is helemaal leeg. Dat is het voordeel van de feestdag van vandaag; er is een stuk minder verkeer op de weg dan normaal. We volgen de weg een stuk over een fietspad ernaast, totdat we bij de legerbasis aankomen en het pad ophoudt. We kunnen niet anders dan langs een brug naar de grote weg afdalen en deze gaan volgen. De bermen staan vol mooie bloemen en het is nog steeds niet echt druk, maar we zijn blij als we na een tijdje een weggetje zien die parallel loopt aan de grote weg. Dat loopt een stuk relaxter.
De weg gaat het open veld in en met de opstekende wind voelt het ijzig koud. De handschoenen gaan zelfs aan. De weg wordt onverhard en loopt verder de landerijen door. In de verte zien we de bergen van de Sierra de las Nieves, een bergketen van bijna 2.000 meter hoog. De etappe van ons blijft redelijk vlak, maar er zitten her en der toch wel wat heuveltjes in. Het is een tijd geleden dat we onze kuiten gebruikt hebben! ;-) In de pauze begint de lucht wat open te breken en wordt het zodra we beginnen te lopen meteen een stuk warmer. Al snel lopen we weer als vanouds in ons t-shirt. We draaien verder van de grote weg af en lopen langs schitterende akkers. Het plastic is hier niet meer te zien, bloemen des te meer. Gele velden vol koolzaad kleuren de heuvels. Het lijkt wel voorjaar, op de laatste dag van februari. Tegen het einde, voordat we El Puerto de Santa María inlopen, lopen we een tijd aan de rand van de bebouwing. Er staan veel paarden in de weiden tegen de muren van de witte huizen. Met aan de rand cactussen, palmen en bloemen. Schitterend!
We lopen richting dorp. Dit ligt weer aan de oceaan bij de uitmonding van een rivier, de Guadalete. Een echt havenplaatsje dat nu vanmiddag erg rustig is. Alle winkels zijn dicht, al vinden we vlak voor de camping nog een kleine kiosk om wat inkopen te doen. Aan een loket in de deur bestellen we met handen en voeten en het steeds beter wordend Spaans van Malou, de voorraad die we nodig hebben. Dit soort kleine winkeltjes vind je bij ons niet meer... Op de camping hebben we een mooi rustig plekje. Prima om een dag over te blijven na 4 toch wel vaker pittige loopdagen. Maar erg afwisselend en mooi!
