De wandeling begint en eindigt zo’n 2,5 kilometer vlak, over geasfalteerde wandel- en fietspaden langs de Sûr. De route loopt hierna het bos in en de eerste klim start.
Ondanks de hoogtemeters is deze wandeling nergens moeilijk of zwaar te lopen. Voornamelijk door bosrijkgebied en langs weilanden, en aan het einde loopt het pad onder de indrukwekkende Sauertalbrücke door.
Voor dag en dauw staan we op en ontbijten tussen de madeliefjes. De etappe van vandaag zal meer dan 28km zijn, dus we vertrekken extra vroeg. Het inpakken gaat lekker snel en om 7.30u lopen we in het ochtendzonnetje de camping uit, over de oude brug over de Sûre, Luxemburg weer in. De eerste 2 kilometer gaan over een wandelpad langs de rivier, fijn om even vlak te beginnen. Hierna volgt wederom een fikse klim de bossen in (tja, het blijft de Ardennen hè). Het blijkt net zo sprookjesachtig te zijn als het bos van gisteren en het is heerlijk om hier te lopen met het bos voor ons ‘alleen’. We lopen langs, over en tussen de rotsen door. Na een kilometer of 8 leidt de route ons door een dorpje, Rosport. Het is ondertussen half 10 en kopen een kopje koffie met een gebakje bij het plaatselijke tankstation en lopen naar een mooi parkje aan het water. Wat leuk is aan Luxemburg, is dat de parkjes erg goed onderhouden worden en in deze is een heuse ‘boekenruilbieb’ in boomstammen te vinden. Super leuk!
Na de pauze volgen we de route terug de bossen in en de weilanden door. Omdat we zo vroeg vertrokken zijn is ons tentje nog nat en dus zwaar… Als we onze lunchstop maken is het inmiddels zo warm geworden, dat we de tent even opzetten om te drogen. In no time is het water verdampt en kunnen we onze weg goed uitgerust en lichter vervolgen. In de verte zien we de indrukwekkende Sauertalbrücke liggen; hier moeten we aan het einde van de wandeling onderdoor. Het einddoel van vandaag is dus al in zicht, maar we hebben nog bijna de helft te gaan. Het meeste klimmen hebben we al gehad, dus de rest van de wandeling loopt vrij makkelijk langs de bloeiende fruitbomen, velden met wilde orchideeën en ander bloemenpracht. Wat een heerlijk seizoen om in te lopen en wat een geluk hebben we met het weer!
Het is de langste etappe die we tot nu toe hebben gehad en de laatste kilometers over asfaltwegen zijn zwaar voor de voeten, maar gelukkig ligt de camping pal aan de route. Het is een kleine camping met veel grote campers en tussen deze reuzen zetten we ons tentje op.
We blijven hier een paar dagen staan; Mark is morgen jarig en de dag erna gaan we Luxemburg bezoeken om onze uitrusting nog wat te fine-tunen. Lekker om even rustig aan te doen, maar we verheugen ons nu al op de volgende etappes…
