Lange etappe over veel asfalt. Eerste 8km langs doorgaande weg met vrachtverkeer. Daarna worden de wegen kleiner, soms onverhard. Gelukkig lopen de wegen mooi door het Franse landschap. De route passeert enkele schitterend bossen en leuke dorpjes. Laatste kilometer door Metz loopt mooi door de oude delen van de stad.
Na een goede nacht en een vlug ontbijtje op de hotelkamer, vertrekken we extra vroeg, aangezien we een lange wandeling voor de boeg hebben. Het lopen in de ochtend vinden we héérlijk. De rust die er dan nog heerst en de koelte die in de lucht hangt, maakt het lopen heel fijn.
Iets na zevenen leveren we de sleutel in en lopen we via een doorgaande weg het dorp uit. Deze weg blijven we nog 8 kilometer volgen. De drukte van het woon-werk en vrachtverkeer maakt dat je goed moet uitkijken op dit soort wegen zonder trottoir. Gelukkig loopt de weg wel schitterend door het Franse landschap en worden naar mate de route vordert, de weggetjes steeds kleiner. Af en toe wordt de route gedeeltelijk onverhard en loopt deze het bos in. Op de bodem van de bossen zien we bedden vol met bloeiende daslook. In het Engels ook wel ‘wild garlic’ genoemd, en dat is te ruiken. Het hele bos geurt naar een knoflook/ui-achtige geur. Om honger van te krijgen, als het niet half 10 in de ochtend was, maar het is prachtig om te zien.
We hebben een goed ritme te pakken en lopen stevig door. Het vele asfalt is altijd wel wat zwaar voor de voeten, maar de route is nergens echt moeilijk, dus de kilometers gaan vlot. Ongeveer halverwege de wandeling komen we door een klein dorpje waar we in een nóg kleiner supermarktje een fles drinken kunnen kopen en in de plaatselijke boulangerie een broodje Franse kaas voor de lunch. We lopen nog een paar kilometer door om een mooi pauzeplekje te vinden. Achter een verlaten spoorlijn zoeken we een plekje in de schaduw op.
Na een goeie break vervolgen we onze route en naar mate we dichter bij Metz komen, wordt het langzaam wat drukker. Een aantal keer worden we door voorbijgangers aangesproken, ze vragen ons wat we aan het doen zijn. Vaak ook of we toevallig de ‘Saint Jacques’ lopen, de Franse naam voor de bedevaart route naar Santiago de Compostella, die hier ook langs loopt. De GR5 is duidelijk wat minder bekend hier en de Fransers zijn verbaasd en tonen respect dat wij als Nederlanders hun hele land doorkruisen om bij de Middellandse Zee te komen. Het zijn leuke gesprekjes en langzaam wordt ons gebrekkige Frans hierdoor steeds iets beter.
Na 34 kilometer lopen we onder het bordje met de plaatsaanduiding van Metz door; Yes! We zijn eindelijk te voet in Metz aangekomen!! Maar het duurt nog 2,5 kilometer voordat we de camping bereiken. Die laatste kilometers lijken zoooo veel langer dan de eerste kilometers… Maar Metz blijkt een bijzonder mooie stad te zijn en we lopen langs oude stadsmuren, parkjes en langs de Moezel de binnenstad in. Niet ver van het centrum ligt de camping Municipal, waar we ons tentje opzetten met uitzicht op de rivier. Het was een lange, mooie tocht, maar gelukkig kunnen we vanavond weer in ons eigen tentje slapen en morgen onze voeten wat rust gunnen…
