Deze etappe is de overgang van het Franse platteland naar de bergen van de Vogezen. De route start langs het kanaal de la Marne au Rhin en buigt vervolgens af om via een aantal dorpjes en veel asfalt wegen richting de bergen te gaan. In de laatste kilometers verlaat de route de doorgaande wegen en maakt asfalt plaats voor bospaden om te eindigen in Saint-Quirin aan de voet van de Vogezen.
Vannacht heeft het onverwachts geregend. Gelukkig is het bij het opstaan weer droog en hebben we gisteravond de was nog binnengehaald. Maar omdat de wekker vanochtend niet is afgegaan (tja, een lege telefoon doet niet veel…) en de tent nog nat is, duurde het opbreken vandaag wat langer dan normaal. Niet zo erg, want er staat maar 18 kilometer op het programma en de etappe is nog vrij vlak. Dit zal waarschijnlijk wel de laatste vlakke etappe in lange tijd zijn, want vanmiddag bereiken we de voet van de Vogezen.
De route begint langs het de la Marne au Rhin kanaal, wat overigens bij opening in 1853 met 313 kilometer het langste kanaal van Frankrijk was. Gelukkig hoeven we dit niet helemaal te lopen; na een paar kilometer buigt de route van het kanaal af en lopen we over asfaltwegen het Franse platteland in. We passeren een aantal dorpjes, de één nog slaperiger dan de andere op deze zondagochtend, en we pauzeren in één ervan met chausson aux pommes aan een picknickbank voor een klein kerkje.
Na de pauze lopen we een bos in, waar nog veel grensstenen te zien zijn uit de 18e eeuw, toen hier de grens met Duitsland liep. Die grens is in de afgelopen eeuwen meerdere malen hertekend in dit gebied. Het viel ons al op dat in deze streek veel Duits wordt gesproken, voor ons soms nog wel eens handig.
Als we een paar kilometer later het bos weer uit lopen, zijn we al aardig wat gestegen en bovenop lijkt de Vogezen opeens wel héél dichtbij. Wow, wat een uitzicht…
Dit is het gebergte dat we de komende weken zullen doorkruisen. Het wordt behoorlijk wat stijgen en dalen, maar kijken er wel naar uit!
Rond 14:00u komen we op een schitterende, rustige camping aan en genieten we in het zonnetje naast de tent van onze lunch.
Het stuk Noord-Frankrijk was schitterend en afwisselend. We hebben mooie steden leren kennen, zijn door prachtige stukken platteland gekomen en hebben zo veel superaardige, behulpzame mensen ontmoet. Een héérlijk rustige streek om van te houden!
Na België, Luxemburg en dit derde stuk hebben we ondertussen echt het gevoel lang onderweg te zijn. En qua afstand hebben we ook al 1/3 van de GR5 gelopen! Met de benen ondertussen goed getraind en de uitrusting beter dan dat hij ooit geweest is, zijn we nu helemaal klaar voor het echte werk: de bergen van de Vogezen!
