Etappe over de hoogste piek van de Vogezen: Le Grand Ballon op 1424 meter. Van hieruit zijn er met goed weer schitterende uitzichten over de omgeving tot zelfs de Mont Blanc. Vandaar uit daalt de route helemaal af de vlakte van de Elzas in naar het stadje Thann op 350 meter. Een mooie route die nergens echt moeilijk lopen is.
In alle vroegte worden we wakker in ‘ons’ houten hutje. Het was een heerlijk donkere, stille nacht in de bossen.
Na het opstaan pakken we onze spullen in en zetten we alles in het huisje terug zoals we het hebben aangetroffen. Omdat we niet veel water meer over hebben, kiezen we ervoor om tijdens het wandelen ergens onderweg koffie te zetten en te ontbijten als we langs een bronnetje of water tapplaats zijn gekomen.
De route stijgt aan het begin vrij snel tot het hoogste punt van de tocht tot nu toe, en tevens het hoogste punt van de Vogezen: le Grand Ballon op 1424 meter. Bovenop lopen we langs het monument des Diables Bleus en een groot weerstation. Schitterende uitzichten, wat kun je er ver kijken! Maar vandaag helaas niet meer helemaal tot aan de Alpen, er hangt te veel vocht in de lucht om ze van zo ver af te kunnen zien liggen.
Na een klein stukje afdalen komen we bij een col met een skigebied en bij een leuk restaurantje drinken we eindelijk ons eerste kopje koffie. En ze hebben drinkwater buiten staan voor passerende wandelaars en fietsers om drinkflesjes te kunnen vullen. Wat een geluk!
Vanaf het hoogste punt daalt de route steil af tot aan de vlakte van de Elzas. Na een paar kilometer raken we aan de praat met een dame uit Thann, die aan haar dagelijkse wandeling rondom Grand Ballon (respect, op je 57e elke dag bij zonsopgang zo veel kilometers gaan wandelen!) bezig was. Ze kent de route op haar duimpje en loopt een stuk met ons mee. We hebben een leuk gesprek over wandelen en het gebied in het Engels. Maar zodra we aangeven dat we ons Frans aan het oefenen zijn, schakelt ze over in haar eigen taal en geeft ze ons al lopend een les Frans. Zo leuk, hoe Fransers die we tegen komen open staan om ons weer een paar woordjes bij te leren!
Na een tijdje loopt ze weer door, aangezien ze een stukje sneller gaat dan wij. Op ons eigen tempo lopen we verder en het begint al aardig warm te worden. Vandaag zal de temperatuur tot rond de 30°C stijgen, dus we doen rustig aan en zijn blij dat we zo vroeg vertrokken zijn. De rest van de route loopt veelal door bossen en we hoeven niet meer te klimmen, dus het is goed vol te houden.
De GR5 spaart ons in de afdaling met brede paden die makkelijk te lopen zijn en we pauzeren nog ergens met mooi uitzicht over het dal. Maar we zijn toch blij als we tegen 16.00u Thann in lopen en we onze flesjes kunnen vullen bij een fontein met heerlijk koel drinkwater. Na 6 dagen veelal in de bergen te hebben doorgebracht en nadat we een paar keer goed hebben moeten kijken hoe we aan voldoende water konden komen, kijken we toch anders naar de luxe om je flesjes zo te kunnen vullen met drinkbaar water. Heerlijk, wat voelt dit als een traktatie!
We nemen de trein naar Cernay, waar camping ‘les Cigognes’ ligt; het Franse woord voor ooievaars en het doet z’n naam eer aan. Er nestelen een aantal ooievaars aan de rand van de camping en af en toe komen ze langs ons tentje gelopen. Geen verkeerde plek om even bij te komen en om een aantal dagen van 35+ graden door te brengen, voordat we de laatste 2 etappes door de Vogezen gaan maken.
