Korte route, maar door twee pittige stukken klimmen dalen toch een stevige wandeling. De route gaat meteen de bossen in en komt al vrij snel op een mooi stuk veengebied. Aan het einde daalt de route via een leuk tunneltje het pittoreske dorpje Stavelot in.
Gisteren hebben we een heerlijke rustdag gehad. Naast vooral erg rustig aan gedaan te hebben, zijn we ook het leuke Spa bekeken en hebben we wat voorraad ingeslagen voor de komende dagen. We gaan vanochtend dan ook weer goed uitgerust op weg.
Vandaag staat een tocht van 17km op de planning. Niet zo veel kilometers, maar door 2 stevige stukken klimmen en 2 pittige afdalingen en de extra kilo's op de rug door de boodschappen zullen die minstens zo zwaar zijn als de vorige etappes die een stuk meer kilometers waren. Een behoorlijke uitdaging dus. Vanaf de camping lopen we de bossen in en kunnen we eindelijk de rood/witte markering volgen. Leuk om eindelijk op dé route te zitten. De bomen zijn nog kaal, dus ook al lopen we door een dicht beukenbos, het is behoorlijk zonnig. We lopen langs het kleine stroompje la Picherotte omhoog. In de 19e eeuw werd dit watertje de Kustenaarsbeek genoemd. Door het mooie licht op het water en de bruin/oranje bladeren op de grond is goed voor te stellen hoe de kunstenaars dit tafreel al zo lang geleden vastlegde. Na deze eerste klim bereiken we een prachtig veengebied waar dit riviertje onstspringt. Na een stukje over een groot pad gelopen te hebben slaan we af het veengebied in. We lopen stukken smalle paden over vlonders met uitzicht over het kale veengebied met een enkele boom, wat struiken maar vooral geel sprieterig gras. De lucht begint aardig te betrekken en de donkere wolken geven deze vlakte een dramatische uitstraling. We komen langs het Monument de la Royal Air Force de Malchamps, een monument uit de 2e wereldoorlog waar in 1944 7 Amerikanen om het leven zijn gekomen en even verder een uitkijktoren: Tour de Berinzenne. Een bijna 25 meter hoge uitkijktoren. We slaan het beklimmen even over, maar maken onder aan de voet een pauze. Het is behoorlijk guur en koud, hier kunnen we lekker beschut zitten. Na de pauze volgen we de route verder, nog een stukje over het veen, later door bossen en over paadjes stijgent en dalend over de ardense heuvels. We kruisen de kleine dorpjes Andrimont, Ruy en Exbomont. Bij de dorpen lopen we meer langs weilanden, later weer door bossen. Heerlijk rustig, waren het niet dat we hier dat we niet ver het racecircuit van Francorchamps lopen waardoor vandaag de hele dag een hard gerong uit de bossen klinkt… De laatste afdaling gaat stijl en brengt ons tot in Stavelot. Nog 2 kilometer tot aan de camping. Het wordt weer wat zwaar voor de voeten
Met knikkende knieën en vermoeide enkels van het afdalen over oneffen paden, lopen we via een prachtig tunneltje Stavelot in. Dit blijkt een onverwachts mooi oud stadje met leuke huizen te zijn en vriendelijke mensen die ons gedag zeggen en een praatje maken over welke route we lopen en welke route zijn al hebben gelopen (de GR20 op Corsica). Zo leuk, daar krijg je wel energie van voor de laatste kilometers naar de camping.
Bij aankomst lijkt de camping ook hier weer gesloten, maar gelukkig is er een vriendelijke bouwvakker het receptie huisje aan het opknappen en hij adviseert ons even naar de eigenaren te bellen. We kunnen een plekje uitzoeken op een groot stuk gras naast een beekje. Het is een ruime camping, maar we zijn de enige gasten.
Om maximaal gewicht te besparen voor de komende etappes gaan we nog eens goed door al onze spullen heen. Er blijken nog veel labeltjes en overbodigheden in onze kleding en aan onze gear te zitten. Dit bespaart toch weer een paar gram… Het enige wat we nu nog kunnen doen is het handvat van onze tandenborstel afzagen, maar dat gaat ons vooralsnog te ver haha.
Tegen de avond komen de eigenaren even langs. We betalen en hebben verder een rustige maar koude avond; de temperaturen zakken tot slechts enkele graden boven 0. Desondanks slapen we heerlijk!
