Mooie wandeling door de heuvels van de Jura. Pittige etappe door het vele stijgen en dalen maar de route gaat voornamelijk over makkelijk te belopen paden en veel asfalt. Loopt door bossen en prachtige bergweiden met mooie uitzichten. De route eindigt aan de Zwitserse grens bij Goumois.
‘s Ochtends vroeg begint de dag vochtig en koud. De tent is nat van de dauw en de heuvels om ons heen zijn gehuld in een laag mist. Volgens de voorspellingen zou het vandaag behoorlijk warm worden, maar voor alsnog is er niks dat daarop wijst. We ontbijten, drinken een kop koffie en pakken onze spullen in om weer een heuvelrug van de Jura verder te lopen.
Vanuit de camping stijgen we een steil stuk en lopen van daaruit een aantal kilometer parallel aan het dal, langs mooie watervallen en leuke bergweitjes. Het weer begint inmiddels aardig op te klaren en als we afdalen en de rivier le Doubs oversteken om aan de andere kant weer bergop te gaan, is het zonnetje al flink aan het schijnen. De asfaltweg vanuit het dorp wordt steeds smaller en leidt ons weer de bossen in. Halverwege een steile klim staat een wandelaar even op adem te komen en we maken een praatje. Een Franse GR5 loper die dit jaar aan zijn laatste stuk van de route bezig is en die we de komende dagen vast nog een aantal keer tegen zullen komen. Het leuke aan het lopen van een route als deze is dat je regelmatig mensen ontmoet die je een tijd lang vaker tegenkomt, waarna uiteindelijk, omdat ieder z’n eigen tempo aanhoudt, de wegen weer van elkaar scheiden. Altijd interessant om de verhalen van andere mensen te horen.
We lopen verder en door het vele stijgen en de ondertussen hoge temperaturen slinkt onze watervoorraad snel. Maar we bereiken het dorpje ‘Courtefontaine’, dus we hebben goeie hoop dat er wel wat drinkwater te vinden is. Maar helaas, in het kleine dorp is geen ‘fontaine’ met ‘eau potable’ en zelfs de plaatselijke ‘lavoir’ is droog… Maar met het uit lopen van het dorp roept iemand in het Frans: “Willen jullie wat water?”. Super, wat een geluk! De man vult onze fles met vers water en we danken hem in het Frans (we hadden genoeg tijd om Google Translate even te checken) hartelijk voor zijn hulp. We lopen nog een stuk verder en maken dan een goede pauze met een kop koffie van het water van de vriendelijke meneer en laten ons tentje drogen in de zon.
Het landschap varieert tussen stukken die aandoen als hooggebergte en Ardennenachtige landschappen, wat de wandeling wel mooi afwisselend maakt. Na de pauze is er na een stukje afdalen nog één fikse klim naar het hoogste punt van vandaag. We hebben ondertussen al aardig wat meters geklommen en het tempo begint wat in te zakken. We worden ingehaald door een energieke dame die hier vandaag al voor de tweede keer loopt (vanochtend is ze deze berg al rennend een keer over gegaan) en de omgeving op haar duimpje kent. Kwebbelend in het half Engels en half Frans loopt ze een half uurtje met ons mee en hebben we het over wandelen, het gebied en de Hexatrek, een andere route die hier ook loopt. Ze leert ons nog een paar woorden Frans (Fransers laten vaak letters weg in de uitspraak, maar bij de rivier le Doubs worden zelfs de laatste twee letters niet uitgesproken. Je moet het maar net weten…) en vertelt ons dat bovenop de berg een Franse boerderij ligt, waarbij de Zwitserse eigenaren een ‘barretje’ langs de weg hebben gezet met drinken voor wandelaars. We verwachten een terrasje waar je wat drinken kunt bestellen, maar warempel, er staat een schattig klein karretje met een bordje dat uitnodigt om een pauze te nemen en wat te drinken te pakken. Een koffiekan met echte koffiekopjes erbij, een boeketje bloemen en een gastenboek maken het plaatje helemaal compleet. Ernaast staat ook nog een koelbox met flesjes koud water. Wat een heerlijkheid. Met een koud flesje water gaan we even op het bankje ernaast zitten uitpuffen. Wat zijn mensen toch aardig! Water aanbieden aan wandelaars die langs hun huis komen…
Het stuk bergop is in ieder geval lekker snel gegaan en nu rest ons nog de afdaling naar de camping bij Goumois. Het is steil en gaat over paden met veel losse stenen, maar door de verfrissing van zojuist kunnen we dit goed aan.
De camping ligt aan de rivier le Doubs op de Zwitserse grens, en ook de GR5 wandelaar die we eerder zijn tegengekomen staat hier op de camping. Leuk! Kunnen we de etappe van vandaag en morgen nog even doorspreken. We zoeken een mooi plekje uit en genieten van de rust op de kleine camping.
