Mooie etappe door de Jura. Veel open stukken door weilanden en langs bossen. Aan het begin klimt de route vrij snel naar Fort du Larmont. Daalt dan naar La Cluse-et-Mijoux en klimt vervolgens weer naar Les Fourges met schitterende uitzichten. Van daaruit blijft de route redelijk vlak en komt door mooie stukken bos en weilanden. De route eindigt met de afdaling naar Les Hôpitaux-Neufs
De GR5 ligt een stuk boven de camping. Voordat we hier aankwamen hebben we zo’n 2 kilometer gelopen vanaf de route en 170 meter gedaald naar de camping. En deze moeten we vanochtend weer omhoog om de route weer op te pakken. Het is een stuk met mooi uitzicht; we lopen door weiden met veel bloemen en uitzicht over de lagere delen van de Jura. Een mooie start van de wandeling. En de spieren zijn gelijk lekker opgewarmd als we boven zijn.
Bovenop lopen we langs een wei met paarden de bossen in. We volgen een breed bospad met rotswanden aan de zijkant. Deze leidt ons naar Fort Mahler du Larmont, een kolossaal militair fort uit 1850 dat is gebouwd om het naastgelegen fort, Fort Joux, te beschermen. Dit is een stuk ouder kasteel dat dateert uit de 11e eeuw en Fort Mahler heeft goed z’n werk gedaan; het ziet er ook echt uit als een goed bewaard gebleven middeleeuws kasteel.
We dalen af naar een dorpje waar we wat drinkwater kunnen tappen voor onze pauze. We willen nog z’n 5 kilometer doorlopen naar een hutje dat op de kaart staat aangegeven. Vanuit het dorp volgen we de weg omhoog, waarna het pad een heel stuk vlak blijft. We lopen over vers gemaaide weilanden tussen mooie dennenbossen. Het landschap doet bijna parkachtig aan. Her en der staan mooie Franse schuren en aan het eind staat het hutje (Abri du Belvedère de la Roche Sarrazine). Met twee picknickbankjes ernaast en een prachtig uitzicht over het dal waar we zojuist doorheen hebben gelopen, met het fort en het kasteel aan de andere kant. Gelukkig hebben we hier goed telefoonbereik. De moeder van Mark is vandaag jarig en dit is wel een heel mooi rustig plekje om even te kunnen videobellen. Wat een luxe dat we in een tijd leven dat je midden in de Jura videocontact kunt hebben met het thuisfront. Leuk om elkaar weer even gezien te hebben!
Na de pauze voert de route ons door een groot dal met landbouw gronden en Les Forges, een dorpje dat bestaat uit een brede, lange rechte weg met huizen aan weerszijden. In de winter een uitvalsbasis voor de omliggende ski-gebieden; in de zomer een slaperig dorpje waar nu enkel een café open is waar wat motorrijders bij elkaar zitten. Aan het einde van het dorp draait de route rechts van de grote weg af en lopen we door weilanden omhoog naar een kapelletje. Het is inmiddels zomers warm en we gebruiken de schaduw om even een slokje te drinken en een appeltje te eten.
We zitten ondertussen op 17 kilometer en hebben nog een dikke 10 te gaan. Vanuit hier blijft de route redelijk vlak. We lopen weer door een schitterend dal over weilanden met bossen aan weerszijden. Aan de rand van het pad zit een groep oudere mannen bij elkaar onder een afdak te genieten van het leven met drank en spijzen en even verderop is een fotograaf bij een klassieke oude auto bezig een verliefd stel in bruidskleding vast te leggen voor huwlijksfoto’s. Ze hebben een mooi plekje uitgekozen!
De boer van wie deze weilanden zijn heeft klaarblijkelijk wat minder op met wandelaars. Er zijn aardig wat stukken afgezet met schrikdraad om de koeien binnen te houden, óf om wandelaars buiten te houden. Maar ja, de GR5 loopt er doorheen dus op sommige plekken tijgeren we er onderdoor (wel een uitdaging met een zware backpack op…) of klauteren we er op goed geluk overheen.
Net voordat we aan de afdaling naar de camping beginnen, zien we aan het einde van het weiland een klein hutje met een tafel en een bankje erbij. Hier maken we een laatste korte pauze en eenmaal weer op de weg plukken we nog wat aardbeitjes en frambozen.
Zodra we bij de camping aankomen blijkt dat we geluk hebben; we kunnen nog net een stukje gras tussen 2 vakantiehuisjes krijgen; alle reguliere plekken zijn bezet. Het dorp ligt aan de rand van een skigebied dat in de zomer door mountainbikers gebruikt wordt en dit is het weekend van 14 juli (een nationale Franse feestdag) en heerlijk weer, dus het begint druk te worden op Franse campings.
Het is een vreemde plek om te staan, maar het is maar voor 1 nacht. We zijn blij dat de eigenaresse dit plekje nog voor ons heeft kunnen regelen. Lucky us, anders hadden we nog een behoorlijk stuk moeten lopen en deze etappe was met een dikke 27 kilometer al behoorlijk lang en best zwaar. Maar wel weer schitterend!
