Schitterende etappe langs het massief van de Mont Blanc. De dag begint met een stevige klim van 1100 meter naar Col du Bonhomme op 2329 meter. Vervolgens loopt de route over bergkammen en collen met schitterende uitzichten richting de Mont Blanc. De route kruist bij Plan de la Laie een grote weg. Hier zijn restaurantjes en er is drinkwater te krijgen. Daarna is het nog een stuk stijgen naar de bivak plek met uitzicht over de toppen.
Na een aantal dagen op de camping gestaan te hebben, met onstuimig weer die ons regelmatig een nat pak, een gebroken tentstok, natte spullen en een paar centimeter water in de voortent heeft opgeleverd, zijn we blij weer de rugzak op te hebben en er weer op uit te trekken.
Het is nog koud en de tent is flink nat als we opbreken, maar het is voor het eerst in dagen mooi helder en we gaan vroeg op pad. Samen met tientallen andere wandelaars op het veld pakken we onze spullen in en beginnen aan onze tocht. We volgen de rivier die langs de camping stroomt omhoog. Toen we hier aankwamen was dit een klein riviertje, nu is hij een paar keer toegenomen in formaat.
We lopen omhoog over de brede paden, in het begin nog langs weilanden en door bossen, maar naar mate het pad steiler wordt en we hoger komen, steeds meer door een berglandschap. We lopen een hooggelegen dal in met weids uitzicht op de bergen om ons heen, kijken achter ons en zien dat we al behoorlijk zijn gestegen. Door dit dal gaat de route over een lang breed pad dat redelijk vlak blijft. We lopen tussen de mensen met grote rugzakken voor en achter ons, het is goed te merken dat we nog steeds op de route van Tour de Mont Blanc zitten… Dit is de route die door verreweg de meeste mensen hier gevolgd wordt.
Tot aan Refuge de la Balme blijft het redelijk vlak, hierna houdt het grote pad op en lopen we via kleine zigzagpaadjes tussen de rotsen door steil bergop. We klimmen en we klimmen, de uitzichten worden steeds spectaculairder. Net voor de top is een vlakte waar de zon blijkbaar niet zo veel schijnt: er ligt nog een behoorlijk pak sneeuw die in het midden is gebroken en zo een mooi pad overlaat om doorheen te lopen. Schitterend om te zien hoe deze elegante ronde vormen van de half gesmolten ijsschotsen tussen de grillige vormen van de rotsen stand houden tot het einde van de zomer.
Vanaf hier is het nog een klein stukje van de Col du Bonhomme op 2329 meter. Samen met de medewandelaars genieten we van het uitzicht: het dal waar we vanochtend begonnen zijn aan de ene kant en aan de andere kant een nieuw dal met nieuwe bergpunten en het gebied waar we naar onderweg zijn. We komen even bij, maar de klim ging eigenlijk behoorlijk goed en snel. We zijn de eerste 11,5 kilometer met 1350 hoogtemeters doorgeklommen in 3 uur tijd. Dat gaat lekker!
Hier bovenop de col waait het hard, dus we lopen een klein stukje door naar een luw plekje waar we even een pauze maken. Vanuit hier blijft de route een tijd lang hoog, daalt dan een stukje en klimt dan weer naar 2515 meter bij Refuge de la Croix du Bonhomme. Aan de paden die voor ons liggen is duidelijk dat de GR5 hier van de Tour de Mont Blanc afbuigt: bij de refuge linksaf is het behoorlijk druk, maar wij gaan rechtsaf waar bijna niemand meer te zien is. Vanaf hier hebben we de route weer bijna voor ons alleen!
We dalen een klein stukje af en komen dan bij een prachtig stuk van de route uit, Crête des Gittes. Een leistenen bergkam, met mooie witte breuklijnen van kwarts er doorheen, met diepe afgronden aan weerszijden. Begroeid met kleine grasjes, mosjes en bloemetjes en ook hier weer een schitterend uitzicht. Op een gegeven moment kijken we om en zien we nog een keer de prachtige Mont Blanc met kop en schouders boven alle andere toppen uittorenen. Het blijft een uniek plaatje…
Er volgt een steil stuk naar beneden over de gladde leistenen rotsen. Door het natte weer van de afgelopen dagen is het behoorlijk uitkijken. Onderaan worden de paden weer wat wandelvriendelijker en we lopen over een wat breder pad tussen weides waar koeien staan te grazen. De zon staat ondertussen hoog en het is goed opgewarmd, dus we zoeken een plekje uit waar we onze kletsnatte tent kunnen opzetten om te laten drogen. Twee uur nadat we onze rugzakken af hebben gezet, zijn de schoenen weer gestrikt en gaan we verder op pad. Dat was een zeldzaam lange pauze!
Het is nog een aardig stuk dalen naar Plan de la Laie op 1822 meter. Een kleine nederzetting met gîtes en een grote parkeerplaats van waaruit verschillende wandelingen vertrekken. We steken een weg over die we een jaar of 4 geleden in een zomervakantie tijdens een rondtrip met de auto hebben gereden. Wel grappig te realiseren dat we toen vanuit hier in 2 dagen naar huis zijn gereden. Op deze plek is ook een kraan waar drinkwater uit komt (handig!) waar we onze flessen met water kunnen vullen, die we vanavond nodig hebben. We lopen aan de andere kant van het dal nog een stuk de bergen in en zullen dan op zoek gaan naar een goeie bivakplek. Dit is ongeveer de helft tussen Les Contamines en Landry, een stuk van 46 kilometer. Na nog een uurtje gelopen te hebben zien we tussen 2 heuveltjes een perfect vlak stukje, dat zo te zien vaker gebruikt wordt om te bivakkeren. We hadden eigenlijk nog een stuk door willen lopen, maar dit is té mooi om te laten schieten. En koevrij!
Met weer een nieuw magnifiek uitzicht beginnen we met het voorbereiden van onze maaltijd: een zakje 9-legumes soep, een tweepersoonszak gevriesdroogde rijst met goulash (die eigenlijk behoorlijk goed te eten is!), een salade en een vegetarisch quinoa burgertje. Wat een luxe maaltijd zo hoog in de bergen!
Na het eten zal de zon wel zo onder zijn… Ongetwijfeld gaat dit een heerlijk rustig plekje voor de nacht zijn 🌟
