De laatste etappe van ons avontuur naar Nice. De route gaat voornamelijk over asfalt: grote en kleine asfaltwegen en verharde paden langs de kust. Vanuit Menton gaat de etappe richting Monaco, langs havens en stranden via leuke kustplaatsen naar het eindpunt van deze etappe en de GR5 in Nice: Promenade des Anglais!
Natuurlijk kon deze niet achterwege blijven. Een toegift om de reis “Heerlen – Nice” compleet te maken. Nadat we de kust hebben bereikt en met onze voeten in de Middellandse Zee hebben genoten van deze mijlpaal, zijn we via het schitterende plaatsje Menton met de gekleurde huisjes, kerkjes en mooie straatjes en steegjes 300 trappen omhoog gelopen naar camping St. Michel. Hier, onder de oude olijvenbomen met uitzicht op zee, stond onze support ons op te wachten: de ouders van Mark, deze keer op terugreis naar Nederland, hebben ons weer in de watten gelegd. Twee dagen later reizen ze door en genieten wij nog van de schitterende kusten, dorpjes en steden. We zwemmen elke dag in het heerlijke water tussen de golven. Wat een traktatie…
Maar na een paar dagen begint het toch weer te kriebelen. Na een half jaar onderweg te zijn geweest naar Nice, is dit toch een plek die blijft lonken. We hebben een mooie route voorbereid vanaf Menton door Monaco, zoveel mogelijk de kust volgend. Het is met 35 kilometer een behoorlijk lange etappe, dus voor dag en dauw staan we op. Met het ochtendrood boven de zee vertrekken we vanuit de camping naar het strand waar we onze vorige etappe zijn geëindigd. Vandaar uit lopen we richting Menton, waar het warme licht van de opkomende zon schijnt op de terra-kleurige huizen. Menton ligt tegen de grens met Italië en is daardoor het meest oostelijke plaatsje van de Côte d’Azur. In Italië wordt deze kuststrook de Bloemenrivièra genoemd. Die naam zou hier ook niet misstaan, want het lijkt wel voorjaar. De perkjes staan vol bloemen. We lopen al snel langs palmen, bananenbomen en cactussen. De hellingen staan vol sinaasappel-, mandarijnen- en citroenbomen. Schitterend! En zó anders dan dat we tot nu toe hebben gezien. We lopen langs stranden: sommige zand, maar de meeste stranden zijn kiezelstranden. Aan de andere kant van de weg staan hotels, appartementen en een casino. Allemaal mooie oude gebouwen, mooi aangekleed met mediterrane begroeiing. De kuststrook is best druk, maar gelukkig lopen we nadat we Menton uitlopen, al snel een betonnen kustpad op. Deze loopt van de weg af en blijft de zee volgen waar de weg hier vanaf buigt. We lopen langs een schitterend rotsachtig stuk kust met her en der hoge kliffen en naaldbomen hangend over het water. Op het water zijn een aantal zeilboten en een duikboot. Of eigenlijk een boot met duikers. Ze maken zich klaar met flessen en duikpakken om in het water te springen. Onderwater zal het vast minstens even mooi zijn als boven water, want het water is hier schitterend turquoise blauw en kraak helder.
We hebben ondertussen al een kilometer of 10 gelopen en we zoeken een rots op om te pauzeren. Wat een uitzicht weer over de zee en kust. In de verte zien we een grote stad gebouwd tegen de uitlopers van de Alpen, direct aan het water. Als we weer doorlopen over de smalle betonnen platen, stijgend en dalend over de rotsen en de kust volgend, komen we snel dichterbij. De gebouwen worden hoger en hoger. Wat een bouwwerken! De stad is Monaco, na Vaticaanstad het kleinste landje ter wereld. En ze hebben er kunst van gemaakt zoveel mogelijk hoogbouw op 2 km² te plaatsen, waardoor het het dichtstbevolkte landje ter wereld is. Het ene gebouw ziet er nog luxueuzer uit dan de ander. We lopen met onze bergschoenen en rugzak langs de sjiekste stranden, winkelcentrums en jachthavens met gigantische privé jachten. We passeren voorzichtig de ene Ferrari, na de andere Bentley en Rolls-Royce. Indrukwekkend is het wel, zoveel luxe ingeklemd tussen bergen en zee. Leuk om te zien. Het is duidelijk merkbaar wanneer we aan de andere kant Frankrijk weer inlopen. Hier is de bebouwing wat bescheidener en zijn de mensen weer een stukje ‘normaler’. Maar het is ook hier nog steeds schitterend mediterraan en in de etalages van de makelaars hangen maar weinig optrekjes waar je minder dan 7 cijfers voor hoeft neer te leggen…
Vanaf hier loopt de route voornamelijk langs een tweebaans kustweg. De weg slingert langs mooie inhammen. Af en toe lopen we door tunnels en bij de dorpjes kunnen we even van de weg af om langs de stranden, kades en terrasjes aan de havens te lopen. Het word langzaam weer drukker en de huizen worden weer groter. We passeren Saint-Jean-Cap-Ferrat. Een schitterend schiereiland in het blauwe water. Hier verlaten we de weg weer om om Mont Boron heen te lopen. Een heuvel van bijna 200 meter hoog aan de zee. Het is een groot park met villa’s (waaronder het huis van Elton John!) en een oud fort. Aan de andere kant zien we een kilometers lange kuststrook. Hoge gebouwen, parken en een lange boulevard waar het echte einddoel van onze reis ligt. Hier aan de andere kant van Mont Boron ligt Nice!
Het is ondertussen na 18uur en de laatste kilometers zijn in zicht. We lopen langs oude gebouwen aan een haven en vervolgens over de boulevard die zich lang voor ons uitstrekt. We lopen tussen de inwoners van Nice en toeristen die de boulevard gebruiken voor een avondwandeling, skaten, hardlopen en muziek maken. Op de stranden zitten mensen te kijken naar de golven en de ondergaande zon. Wij lopen door tot de kruising van de Promenade des Anglais met Rue Cronstadt. Het eindpunt van deze laatste etappe én het eindpunt van de GR5 die van de andere kant komt. De laatste, 35ste kilometer ‘zweven’ we haast. Hier voelt het echt alsof we het einddoel van onze reis gehaald hebben. Ook al komen we nu via de ander kant dan verwacht aanlopen, dit is het punt waar we zolang naar uitgekeken hebben. Hier kunnen we deze tocht helemaal afsluiten. Opgelucht en ook een beetje weemoedig Hike5-en we op onze prestatie!
Dit was het dan… Heerlen – Nice is compleet ✔
Voor wie helemaal tot deze laatste woorden is gekomen: Super bedankt voor je aandacht en je betrokkenheid 🙏🏻 en wellicht tot ons volgende avontuur!
