Mooie afwisselende route langs weilanden, door bossen en langs meren. Tussen Assenoncourt en Fribourg is een omleiding van de oorspronkelijke route, maar deze is goed aangegeven. De route eindigt bij Etang de la Blanche Chaussée.
We hebben heerlijk geslapen op dit rustige plekje. Aan de picknicktafel genieten we van ons ontbijtje, waarna we op ons gemak de spullen weer inpakken. Als de backpacks klaar staan voor vertrek, komt de eigenaar ons goedemorgen groeten en vraagt of we misschien wat lente-uitjes en knoflook uit eigen tuin willen hebben. Dat is wel lekker! We lopen mee en krijgen een uitgebreide rondleiding door de ecologische groentetuin en de rest van het perceel. Naast het woonhuis staat een oud kerkje uit 1702, die door de vorige bewoners als kippenstal werd gebruikt (in Frankrijk kan alles…). Het is duidelijk dat de eigenaar trots is op zijn paradijsje, echt leuk dat we hier hebben mogen verblijven.
Met de verse uitjes en knoflook in de backpack vertrekken we richting Dieuze, waar we de GR5 weer oppakken.
Deze etappe loopt behoorlijk vlak door een merengebied. Midden in een klein dorpje zien we een ooievaar op een elektriciteitspaal broeden met 2 jongen in het nest. Onderweg zien we er ook nog verschillenden overvliegen en een aantal hopt nog achter een boer die het gras aan het maaien is om een lekker maaltje te kunnen bemachtigen. Naast ooievaars zien we ook de ene na de andere zwarte wouw in de lucht, echt mooi.
We volgen grote bospaden en later meer en meer asfaltweggetjes. We maken pauze in een hoger gelegen weiland met uitzicht op de Vogezen. Dit vlakke landschap is duidelijk stilte voor de storm, want de bergen torenen indrukwekkend aan de horizon boven de vlaktes uit. The best is yet to come…
Na 22 kilometer komen we aan bij een klein dorpje naast één van de grotere meren. Het is hier duidelijk gericht op de watersport en het is Hemelvaartsdag, dus het is aardig druk overal. We lopen naar de camping en voor het eerst op onze reis zien we het gevreesde bordje “complet” hangen, wat zoveel betekent als “vol”. Oeps… de volgende camping ligt 13 kilometer verder. We proberen het toch, maar het blijkt echt helemaal vol te zijn. De dame van de receptie belt met de eigenaresse, die er over een minuut of 5 zal zijn. Even afwachten dus…
Zodra de eigenaresse komt, herkennen we elkaar van een paar kilometer eerder waar we elkaar passeerden en vriendelijk begroet hebben. Ze zegt dat ze toen al bang was dat we onderweg naar haar overvolle camping waren, maar had nog wel een plekje in gedachten bij een plaats van een caravan waarvan de eigenaren vannacht tocht niet aanwezig zijn. We zijn echt super blij; wat een vriendelijke mensen weer, en eigenlijk staan we nu op de mooiste plek van de camping met prachtig uitzicht over het meer!
‘s Avonds gaan we een hapje eten in het nabijgelegen restaurant. Morgen kunnen we rustig aan doen, want er staat maar een korte etappe op het programma.
