Redelijk korte etappe zonder veel klimmen en dalen door de Jura. De route komt door Les Rousses en Cure. Hier passeert deze de Zwitserse grens en loopt de route een stuk over een grote weg. Verder zijn het kleine wegen of paden door bossen en langs mooie weiden. De route eindigt bij het Zwitserse Saint-Cergue.
Vandaag loopt de route Zwitserland in. Na al een hele tijd op of net over de grens gelopen te hebben zullen we vanaf hier echt een stuk Zwitserland inlopen. In twee etappes lopen we tot aan het meer van Genève.
Wederom zijn we als eerste wakker. Iedereen ligt na het feestje van gisteravond nog hun roes uit te slapen.
Na ons ontbijtje hebben we onze spullen ingepakt en willen graag op pad, maar we moeten wel nog betalen. Gisteravond was er gezien de drukte niet echt gelegenheid toe. Na een paar pogingen om één van de medewerkers te pakken te krijgen, schiet iemand van de band van gisteravond die ook vroeg op is, ons te hulp. Ze loopt met ons het restaurantje binnen en roept onderaan een trapladdertje dat achter de bar staat naar boven dat we willen vertrekken en willen betalen. We horen na wat gestommel een slaperige reactie van boven komen: “C’est €5,50”. We leggen €6,- neer op de balie bij de bar, roepen nog even “Merci, au revoir!” omhoog en gaan dan op pad. Lekker makkelijk!
Het is een stuk afdalen naar het stadje Les Rousses waar we weer wat inkopen doen bij een grote Intermarché, en van waaruit we op weg gaan richting de grens. Het stadje is al vroeg gezellig met ontbijtende mensen op terrasjes en verschillende (berg)sportwinkeltjes die hun deuren al hebben geopend. De route loopt het dorp uit en blijft door bewoond gebied gaan met boerderijen en dorpjes tot aan de Zwitserse grens. Bij La Cure lopen we de grens over. Het is een vrij grote grensovergang met veel vrachtverkeer dat wordt gecontroleerd. Vanuit hier loopt de route behoorlijke stukken over of langs grote wegen. De GR5 heeft in Zwitserland in het verleden blijkbaar niet zo veel aandacht gekregen. Er is sinds kort een alternatieve route die wel over paden en door bossen gaat. Deze is een behoorlijk stuk langer en we kunnen er nog te weinig informatie over vinden om ‘m vandaag te lopen. We volgen dus de oude route en zijn blij dat we de navigatie op de telefoon hebben; de markering ontbreekt al snel.
Na een paar kilometer draait de route gelukkig van de grote weg af en volgt er een schitterend stuk door weilanden en langs bossen. De temperatuur is ondertussen behoorlijk opgelopen en het is flink warm in de zon. We houden er goed de pas in om op tijd bij de Zwitserse camping te zijn en dat lukt; we komen al rond half 3 aan.
Het is een camping met veelal stacaravans en een klein veldje zonder schaduw voor tenten. We zetten de tent op en richten ons plekje in. Super vroeg voor ons doen zitten we aan de lunch met een kopje koffie naast ons tentje in het enige piepkleine stukje schaduw dat we hebben kunnen vinden. Even later komt de eigenaar van de camping een parasol bij ons opzetten, zodat we een stuk meer schaduw hebben. Een andere campingbewoner komt nog een praatje maken en waarschuwt ons dat we beter geen eten in de voortent kunnen laten liggen. ‘s Nachts loopt hier een brutale vos over het terrein. Wat een vriendelijke mensen toch allemaal…
De rest van de dag doen we rustig aan en wachten totdat de ergste warmte weg is en gaan dan douchen, koken en drinken nog een kopje thee. Wat een heerlijk rustige middag. We hebben nu vijf dagen achter elkaar gelopen. Dat gaat eigenlijk behoorlijk goed, maar het is toch fijn om de benen een middagje rust te gunnen.
Wat wel grappig is in de bergen op dit soort warme dagen is dat je zodra de zon onder gaat, binnen een half uur van je T-shirt en korte broek naar een vest, lange broek en donsjas gaat.
Het koelt ook hier snel af, wat wel fijn is voor een goeie nachtrust. De vos hebben we helaas niet meer gezien…
