Deze etappe gaat wederom over het schitterende landschap van de Jura. De route daalt af naar het dorpje Chapelle-des-Bois waarna een steile klim tussen rotswanden volgt. Vanuit hier is schitterend uitzicht over het dal en Lac de Bellefontaine en Lac des Mortes. Door een omleiding van de originele route blijft de route vanuit hier niet vlak, maar daalt deze weer af naar de meren en loopt via Bellefontaine en Hauts-de-Beinne naar Les Rousses. De etappe is flink stijgen en dalen maar het landschap maakt dit meer dan de moeite waard!
Wow, etappe nummer 50 van de GR5! Met de rustdagen en de aanlooproute van drie etappes, zijn we ondertussen een behoorlijk stuk van ‘huis’ af. Wat vliegt de tijd… Omdat we elke dag benieuwd zijn naar waar de dag ons zal brengen en we altijd ‘ergens’ naartoe lopen, voelt het eigenlijk nog helemaal niet alsof we al 12 weken aan het lopen zijn, 53 verschillende overnachtingsplekken hebben gehad en dik 1.200 kilometer onderweg zijn. Het gaat lekker!
We worden weer vroeg wakker op ons plekje in het bos. We hebben niet veel voorraad meer, maar gelukkig ligt niet ver van het begin van de etappe een epicerietje.
Rond kwart voor 8 lopen we omhoog naar het begin van de route. Het eerste stuk daalt af door het bos. Even verderop wordt het landschap wat opener en zien we een aantal jonge vosjes achter elkaar aan rennen door het vers gemaaide gras. Mooi om te zien hoe de natuur zo ‘s ochtends onverstoord z’n gang gaat.
Bij de epicerie doen we weer onze inkopen voor de dag en avond en lopen door het vlakke landschap richting een steile helling met bovenaan een rotswand. Het ziet er imposant uit, maar hier gaat de route ook ergens omhoog. Het kan niet anders dan een steile klim worden. En dat is niets te veel gezegd; in 1,5 kilometer gaan we van 1.075m naar 1.307m hoogte. Zo steil hebben we het niet vaak gehad! De route zou eenmaal bovenop redelijk vlak blijven. Ware het niet dat verder op de route een omleiding aangegeven staat… maar voor we deze tegenkomen genieten we eerst van het schitterende uitzicht van bovenaf deze rotswand. Dit is wel één van de mooiste pauzeplekjes die we ooit hebben gehad; uitzicht over een paar meertjes in het dal onder ons en op de bergen van de Jura waar we de laatste dagen doorheen hebben gelopen.
Bovenop lopen we redelijk vlak door tot dat de navigatie ons naar links stuurt en de wit-rode bordjes naar rechts wijzen. We kijken goed op de kaart en zien dat er even verderop nog een mogelijkheid is om op de originele route te komen en besluiten de nieuwe weg te volgen. Ook al leidt deze ons wel behoorlijk steil de berg weer af…
Bij het eerste zijpad waar we hadden verwacht weer terug te buigen naar de oude route, daalt de route toch nog verder het dal in en uiteindelijk komen we weer helemaal beneden aan, hemelsbreed een paar kilometer verder vanaf de plek waar we de steile rotswand omhoog zijn geklommen. Aiii… dit moeten we vroeg of laat weer een keertje op. Maar de route loopt langs de twee meertjes in het dal door een prachtig landschap, dus we hebben niets te klagen en genieten van het mooie pad.
Even verder zien we nog een weg links omhoog, terug naar de oude route, maar ook hier stuurt de wegmarkering ons de andere kant op, nog verder naar beneden. Zo wijken we wel heel ver van de oorspronkelijke route af. We besluiten onze rugzakken af te doen, even in het gras langs de weg te gaan zitten en Google te raadplegen wat nu te doen. We stuiten op een Facebook-post van een tijd geleden, die meldt dat de route destijds is omgelegd vanwege boswerkzaamheden. En blijkbaar is deze omleiding inmiddels de officiële route geworden. We zien nu in ieder geval wel dat de nieuwe route via een paar dorpjes, een rivierdal en erna met een goede klim weer op de oorspronkelijke route uitkomt, net voor de plek waar we willen overnachten. We hopen dat de etappe van 23 kilometer niet al te veel langer wordt, want met het warme weer van vandaag begint het water alweer aardig op te raken.
Na deze korte break lopen we via het rivierdalletje door een paar kleine Franse dorpjes. Aan het begin van de laatste klim staat langs de weg een huis waar een paar oudere mensen in de voortuin onder een parasol zitten. Eén dame komt naar ons toe en vraagt of we nog genoeg te drinken hebben. Aangezien onze flessen bijna leeg zijn, biedt ze ons aan om een fles te vullen met heerlijk koel kraanwater. Dat is wel héél welkom op deze warme dag en met de laatste klim in het verschiet.
De route blijkt uiteindelijk een dikke 29 kilometer te zijn geworden en het is al na 19.00u als we bij Loge à Ponard aankomen. Echt een unieke plek! Er is een yurt, een tipi en een restaurant aan de rand van het bos bovenaan een berg. Vanavond verzorgt een rondtrekkend gezelschap met huifkar en campers bij het restaurantje gypsy-style muziek. Het is aardig druk en er hangt een gezellige sfeer. De voorzieningen zijn primitief (de wel heel welkome douche is provisorisch in het voorraadhok gemaakt en de toiletten zijn houten huisjes met een gat in de grond) maar het is een schitterende plek en we genieten van onze maaltijd met live muziek, de ondergaande zon en de volle maan die even later opkomt van achter de bergen.
Een mooie afsluiter van een mooie dag 🌟
