Deze schitterende etappe door de Alpen begint vlak. Na 2km begint een stevige klim naar bijna 2400 meter en loopt deze langs het diepe dal van de rivier L’Arc. Mooie uitzichten over het dal en de bergen aan de andere kant. Na een stuk dalen volgt de tweede steile klim een zijdal in, het dal van de rivier Doron de Termignon. Vanaf hier is er uitzicht op veel gletsjers en bergtoppen. Het is echt een schitterend dal.
Vandaag is een etappe waar we ons op verheugd hebben: we gaan nu echt richting de hoge delen van nationaal park de Vanoise. Vanaf het dal van de rivier de l’Arc loopt de route door een groot zijdal en zullen we pas over 4 dagen weer terugkomen naar het dal waar we nu zijn. De komende dagen zullen we enkel een aantal refuges passeren en bevinden we ons midden in de bergen. Dat belooft een mooie tocht te worden!
Maar voordat we zo hoog zitten, moeten we natuurlijk wel aardig wat klimmen. De eerste 2 kilometer vanaf de camping zijn nog vrij vlak. De zon komt nog niet over de bergen om ons heen, maar de stralen schijnen door de ochtendnevel over de toppen, wat een mooi tafereel.
Dan begint het echte werk, een pittige klim van 550 meter in 3 kilometer (een hellingspercentage van dik 18%) de helling omhoog, over kleine rotsachtige paadjes. Ook al lopen we nog niet in de zon, het is toch flink zweten…
Halverwege de helling zien we een aantal huizen en schuren staan, die behoorlijk zijn vervallen. Er is in geen velden of wegen een weg te bekennen die hier naartoe loopt. Bizar om te realiseren dat mensen hier vroeger waarschijnlijk met ezels naartoe kwamen om alleen in het voorjaar en de zomer te wonen om het vee te hoeden. Het moet veel werk zijn geweest om dit hier op zo’n steile helling te bouwen, zonde dat het zo is vervallen.
We vervolgen onze klim omhoog. We zijn ondertussen een stuk gestegen en de boomgrens gepasseerd. Hierboven zitten we in een gebied waar veel schapen en koeien staan. Her en der zien we nog wat huisjes die wel goed bewaard zijn gebleven en mooi zijn opgeknapt. Er staan een aantal prachtige vakantiehuisjes tussen, van mooie gestapelde grijze stenen. Bij één huisje waar we langs komen loopt water uit een slang: vers bergwater. Heerlijk, even wat koud water bijtanken, en we vullen ons flesje voor de koffie in onze eerste break.
Niet veel verder zitten we op de eerste top van de wandeling en we zien een mooi plekje om even te pauzeren.
Na de pauze blijft de wandeling nog een kilometer of 3 hoog en vrij vlak, voordat we weer een stuk dalen. We dalen zelfs zo ver af dat we weer de bossen in lopen. Vanaf dit laagste punt draait de wandeling rechts omhoog het dal in, richting de hoogste bergen van de Vanoise. Wederom een behoorlijk steile klim, en zodra we boven de bossen uitkomen wordt het landschap meteen een stuk grilliger en ruiger. Aan de overkant van het dal horen we een waterval naar beneden bulderen, met water dat van de gigantische gletsjers op de bergtoppen om ons heen komt stromen. Vanaf deze afstand zie je duidelijk dat de berg is opgebouwd uit verschillende lagen: bovenop sneeuw, dan een dikke laag grijze rotsen, daaronder een strook gras dat nu richting september geel kleurt, en een heel stuk daaronder struiken die langzaam overgaan in bossen. Wij lopen nu ergens door de ‘graszone’, we zijn weer terug tussen de 2000 een 2500 meter hoogte, en lopen nog een aardig stuk door. Vanochtend hebben we in de eerste pauze het grondzeil al laten drogen. Nu achteraf gezien was het misschien handiger geweest om de tent te laten drogen. Want hij moet wel echt droog zijn als we bij de refuge aankomen, aangezien we ‘m pas om 19u op mogen zetten. De luchten boven ons beginnen behoorlijk te betrekken en we horen het in de verte al donderen, dus zodra we een geschikt plekje tegen komen zetten we de tent op om te drogen, anders moeten we vannacht in een natte tent slapen en dat is niet zo’n fijn idee.
Het is nog een dik uur lopen tot aan de refuge maar het is wel een schítterend uur!
We passeren een meer dat zo aan het einde van het seizoen bijna droog ligt, met daarbij een kudde koeien die rustig staan te grazen. We lopen door het grasland tussen de gigantische bergen met gletsjers en komen uiteindelijk bij Refuge du Plan du Lac aan. Een charmant stenen gebouw met een waanzinnig uitzicht over de bergen. We hebben hier een bivakplek gereserveerd. We zijn de enige met een tent en het is al iets na 19u, dus we kunnen direct ons tentje opzetten en installeren.
De refuge is van alle gemakken voorzien: sanitair, een ruimte waar je kunt eten, koken en afwassen, alleen jammer genoeg een koude douche… Maar een uurtje later genieten we van een flinke kom soep en de eerste zakjes maaltijd, Thaise rijst, en het smaakt ons erg goed!
