Deze mooie etappe door de Alpen begint op 1900 meter waardoor het landschap meteen erg open is. Na een stuk klimmen gaat de route tussen rotsige bergen waaronder de Mont Thabor, van 2439 meter naar 1761 meter bij het kleine dorpje Les Granges. Van daaruit stijgt de route voor een laatste klim naar Col des Thures op 2203 meter. Dit is een platte col met grote grasvlaktes waarop schapen en ezels grazen. De laatste afdaling gaat over een pad met veel los grind en gruis. De etappe eindigt bij het kleine plaatsje Névache.
In de ochtend, een stukje later dan dat we gewend zijn, worden we afgezet op de parkeerplaats bij Le Lavoir. We hebben een paar heerlijke dagen gehad met de ouders van Mark op de camping in Modane, en weer helemaal bijgetankt gaan we op pad. We nemen afscheid en beginnen meteen met een pittige klim.
We hebben met de vorige etappe al behoorlijk wat stijgen eraf gesnoept, maar er blijft duidelijk nog genoeg over. We starten op 1945 meter hoogte dus we komen al snel boven de boomgrens. Na 2,5 kilometer zitten we al boven de 2300 meter en lopen we een mooi groot dal in waar de alpenmarmotten veelvuldig langs ons rennen. Telkens als er een roofvogel over komt vliegen, maken de marmotten een fluitend geluid om elkaar te waarschuwen. Het zijn in deze tijd van het jaar echte dikzakjes, maar tegen het voorjaar na de winterslaap is daar nog maar weinig van over.
Hogerop wordt het landschap om ons heen een stuk rotsachtiger en kaler. Het is wel een verschil met het lieflijke park Vanoise, waar we een aantal dagen geleden doorheen hebben gelopen. Dit is ook erg mooi, het oogt een stuk rauwer. We passeren Mont Thabor, een flinke bergtop van 3178 meter hoog, lopen langs een aantal mooie meertjes en komen dan uit bij het hoogste punt van de wandeling van vandaag: Passo di Valle Stretta op 2434 meter. Dit is ook meteen de grens van de departementen Savoie en de Hautes-Alps. Hier beginnen we aan de afdaling, van zo’n 700 meter. We lopen langs schitterende riviertjes en nog een aantal meertjes totdat we weer bij de bossen aankomen. Hier maken we een goede pauze: we drogen het tentje, zetten een kop koffie en genieten van het mooie uitzicht.
Deze vallei is lange tijd Italiaans geweest. Pas in 1947, door het verdrag van Parijs, is het bij Frankrijk gevoegd. Nagenoeg iedereen die we tegen komen begroet ons met ‘ciao’ en ‘bongiorno’. Het enige bewoonde gehucht in deze vallei waar we doorheen lopen, Les Granges, is dus officieel Frans maar alles staat eerst in het Italiaans weergegeven. Het blijkt dat alle particuliere gronden in het bezit zijn van Italianen en dat alle gemeentegronden zijn teruggegeven aan de naburige Italiaanse gemeente. Een klein stukje Italië in Frankrijk dus.
Vanaf dit dorp volgen we de route weer steil omhoog, vanaf de 1800 meter in het dorp zullen we nog eens naar 2240 meter stijgen. Het zijn smalle zigzagpaadjes die tot vrij hoog nog door bossen gaan. Het valt ons op dat het stijgen eigenlijk steeds makkelijker gaat. De spieren zijn ondertussen aardig gewend aan het hooggebergte. Bovenop lopen we over Col des Thures. In tegenstelling tot de meeste andere collen waar we geweest zijn, is dit een weidse vlakte vol met geel gras tussen twee hoge bergtoppen. Hier staan dan ook schapen, geiten en ezels te grazen, die aan het eind van het seizoen nog wat vers gras kunnen peuzelen voordat ze weer naar beneden de dalen in gaan. Ze staan natuurlijk weer midden op het pad, dus met een weide boog lopen we er omheen. We zien dat een andere wandelaar na ons er dwars doorheen gaat en zonder problemen aan de ander kant komt, maar gezien de ervaringen van afgelopen week kiezen we toch liever voor de veilige route.
De afdaling die volgt brengt ons snel weer tussen de bomen en we lopen langs schitterende ravijnen met indrukwekkende monolieten, steil naar beneden over stenen hellingen. In de bosrand zien we nog net een groot hert. Hij staat even te kijken en besluit dan toch snel weg te rennen. Onderaan de helling in het dal ligt het dorp Névache, daar is ook onze camping. Een leuke camping municipal met prachtig zicht op de bergen om ons heen en mooi gelegen langs het riviertje la Clarée. Het is al 18.00u als we het tentje op hebben staan, dus vanavond rest ons niet veel meer dan douchen, koken en slapen…
