Deze etappe van de GR5 via Col de la Colombière op 2238 en Col d’Anelle op 1739 meter naar Saint-Etienne-de-Tinée. Tussen deze collen ligt het plaatsje Saint-Dalmas-le-Selvage. De route gaat voornamelijk over goed te belopen paden door bossen en mooie hellingen. Relatief korte, maar mooie etappe.
Vandaag staat een korte etappe van net geen 15 kilometer op het programma. Omdat we wildkamperen, zijn we voor het licht worden weer op. Het “rechte” plekje dat we gisteravond hebben uitgekozen bleek toch iets minder recht dan gedacht, dus leende zich ook niet echt om uit te slapen.. Het is een stukje warmer dan gisterenochtend en het tentdoek is ver droog en we zijn snel weer klaar voor vertrek.
We lopen langs het briefje van de herder, dat we ondertussen vertaald hebben. Er staat dat we zeker honden tegen gaan komen die naar ons toe zullen komen en luid zullen blaffen, maar ze zijn getraind om wolven op afstand van de kudde te houden en zijn niet agressief naar mensen. Plus de herder is altijd in de buurt, dus dat komt wel goed. Even verder zien we naast het pad de kudde schapen achter een omheining staan. De waakhonden slaan aan, maar hebben blijkbaar snel door dat we vegetariërs zijn en laten ons passeren. We bereiken al snel de eerste col van vandaag, Col de la Colombière op 2238 meter. De bergtoppen om ons heen zijn zo vroeg nog gehuld in nevel.
Dan volgt een laaaange afdaling. We zien een groepje edelherten onder ons lopen die rustig grazen. De wilde tijm met z’n witte bloemetjes en de paarse lavendel geeft her en der kleur aan de hellingen. We zakken verder naar het dal onder ons op 1525 meter hoogte, naar Saint-Dalmas-le-Selvage. Een leuk klein dorpje met een mooi pleintje. Ook hier is alles gesloten buiten het seizoen, dus helaas geen chausson aux pommes bij de koffie dadelijk… We lopen nog een klein stukje door en zien dan in de helling een mooi weitje in de zon. Perfect voor een pauze! We hebben geen haast vandaag en doen dus rustig aan. We zitten ongeveer op de helft van de wandeling en het is nog maar een klein stukje klimmen naar de laatste col van vandaag, Col d’Anelle.
Als we aan de afdaling beginnen, zien we al snel het dorp onder ons, Saint-Étienne-de-Tinée. We zien een groot schoolgebouw met schoolplein liggen, met daarachter een meertje. Daar zou onze camping voor de komende dagen moeten liggen. Na 600 meter voorzichtig afdalen over paden met veel losliggende stenen, komen we beneden aan. De camping heeft mooie ruime plekken en is erg rustig, je merkt goed dat het kampeerseizoen ten einde is.
In dit dorpje zijn de epicerie en de bakkerij gelukkig wel open en de camping heeft een overdekt stuk met picknickbankjes, wat wel handig is voor de aanstaande regendagen. Het volgende stuk van onze route is meer dan 55 kilometer door het hooggebergte van de Mercantour, zonder campings en de gîtes zijn door de droogte van deze zomer gesloten, dus we zullen 2 nachten achter elkaar gaan wildkamperen. In dit dorpje wachten we dan ook een periode van 3 droge dagen af, om het gebergte veilig over te kunnen steken. En op deze rustige plek, die van alle gemakken is voorzien, is dat zeker geen straf!
