Na een nacht in dit oude kasteel dat z'n oorsprong kent in Arabische tijden, genieten we van een ontbijt met uitzicht over de heuvels en vlakte richting de kust. Van hieruit is goed te zien waarom ze vroeger voor deze strategische ligging gekozen hebben om deze ommuurde stad met kasteel te bouwen. We zien van hieruit drie landen: Spanje, Gibraltar en Marokko en de Middellandse Zee. Indringers zouden al snel gestopt zijn. Nu zou je in Vaals ook ontbijt kunnen hebben met uitzicht op drie landen, maar dat we van hieruit Afrika kunnen zien liggen, en dus 2 continenten, drie landen én een zee zien, is toch wel uniek!
Na het ontbijt pakken we onze spullen, en verlaten we via de oude poort het stadje. De etappe van vandaag is met 22 kilometer niet zo lang, en we hebben niet zo veel hoogtemeters. Hopen dat het wat minder over asfalt gaat dan gisteren. We beginnen op een klein weggetje tussen de typisch mediterrane vegetatie. Het is te zien dat de zee en oceaan vaker vochtige lucht meebrengen, alles is mooi groen om ons heen. Vandaag is dat zeker niet het geval, de lucht is strak blauw en het is bijna windstil. Wat een rust om ons heen. Na honderden kilometers naast de oceaan gelopen te hebben met het geluid van de golven en de wind valt het echt op hoe rustig en stil het hier is.
We dalen langzaam af naar het dal onder ons. De asfaltweg loopt al gauw over in een onverharde weg door open bossen en weilanden. Eenmaal beneden passeren we een oude boerderij en gaan we door een hek een weiland in met schitterende grote donkerbruine koeien. Het formaat en de gigantische horens maken wel indruk, maar het zijn rustige dieren die langzaam aan de kant gaan als we aan komen lopen. Van deze dieren heb je niets te vrezen, zolang het uit de buurt van de kalveren blijft, dan kunnen ze wel beschermend worden. Na 7 kilometer komen we bij het oude station van Castillo de Castellar en slaan dan links af een pad op dat evenwijdig loopt aan het spoor. Er wordt druk gewerkt op het land. Het is eind maart, maar het gras is al gemaaid en het verse gras ligt in stroken op het veld. Grote machines maken er balen van. Niet voor de winter, zoals bij ons, maar voor het droge zomerseizoen wanneer het gras niet wilt groeien. We volgen het pad langs het spoor zo'n 11 kilometer door weiden en langs bossen. We waden door een paar ondiepe riviertjes en passeren een enkele finca. We zien een klein slangetje wegkruipen, een hoop hagedissen en joekels van sprinkhanen die als ze voorbij komen vliegen zo groot zijn als kleine vogels. Het is heerlijk lopen zo door het groen. Na 18 kilometer verlaten we het pad langs het spoor en gaan we richting Jimena de la Frontera, het dorp waar onze camping is.
Ook dit is weer een erg oud dorp met z'n oorsprong nog voor de Arabische tijd. Doordat het dorp zo dicht bij de straat van Gibraltar ligt en wordt beschermd door de heuvels erachter, was het in de Romeinse tijd al een economisch centrum en werden er in de stad munten geslagen met oude mediterrane tekens: het Fenicisch alfabet. De oudste tekenen van bewoning gaan zelfs terug naar het stenen tijdperk. Er zijn rotsschilderingen gevonden in veel van de grotten in de omgeving. Het is weer een plek met veel geschiedenis en het ziet er met de witte huisjes en het kasteel erboven ook nog schitterende uit. De bebouwing begint onder aan de heuvel en alle meters die we vandaag stijgen liggen hier voor ons. We zigzaggen door smalle straatjes steil bergop. De mensen die hier wonen moeten toch een ijzersterke conditie hebben, want sommige stukken gaan écht goed steil! Eenmaal boven lopen we snel weer in het groen. Het is nog een klein stukje tot aan de camping waar we een paar dagen over zullen blijven voordat we de laatste 3 etappes naar Ronda zullen maken door een groot natuurgebied: Los Alcornocales Natural Park. Dus we hebben de tijd om dit stadje nog wat beter te gaan bekijken.
