Na 3 pittige bergetappes was het heerlijk om gisteren een rustdag in Formigal te hebben. Al is een rustdag in een bergdorp maar relatief. Om boodschappen te doen en het dorp te bezoeken moesten we alle traptreden die we om bij het hotel te komen gestegen zijn, weer afdalen en daarna natuurlijk met aardig wat boodschappen weer op. Aan onze stappen komen we wel op zo’n dag, maar ook aan onze rust, en we hebben heerlijk gegeten in het hotel. Ook vanochtend genieten we nog van het ontbijtbuffet dat pas om 8 uur open gaat. Normaal beginnen we dan onze tocht, maar we doen vanochtend kalm aan en het is uiteindelijk kwart over tien als we het hotel uitlopen en weer richting trappen gaan. Om de benen op te warmen volgen we eerst een stuk slingerweg voordat we ons aan de stalen treden begeven. Eenmaal onderaan gekomen hebben we de eerste work-out gehad en zijn we helemaal klaar voor de dag. Het eerste stuk bestaat uit een afdaling van vier kilometer naar het plaatsje Sallent de Gállego dat aan een groot stuwmeer ligt. We dalen af over paden tussen weilanden die vaker de doorgaande weg naar het dorp kruist. Tijdens de afdaling hebben we schitterend uitzicht over Sallent en het meer, mooi gelegen tussen de bergen. Waar Formigal echt een ski-dorp is, is Sallent een authentiek dorpje met een school, een kerk en winkels, hotels en restaurants die het hele jaar open zijn. Mooie oude stenen huizen in smalle straatjes, waar vaker houtsnijwerken en kazen verkocht worden, vormen het kleine centrum. Hier in het dorp moeten we even stoppen om inkopen te doen voor de komende dagen, dan komen we geen winkels meer tegen, enkel een enkele refuge of skidorp.
In Formigal was bijna alles dicht en hebben we geen maaltijden voor in de bergen of gastankje kunnen vinden, maar hier hebben we meer geluk. We vinden een winkel met een grote keuze aan gevriesdroogde maaltijden waar we ondertussen aardig aan beginnen te wennen, en kopen verderop nog wat verse groente en fruit, anders worden de maaltijden wel erg karig. Bepakt en bezakt (het is toch altijd zwaarder dan dat je denkt) gaan we verder voor het echte werk. Het is ondertussen 12 uur geweest, maar voor ons gevoel begint de etappe nu pas echt. De zon is nu op z’n warmst dus het zal pittig worden, want vanaf hier is het de rest van de dag klimmen richting een bergpas op 2.767 meter hoogte. Het dorp hier ligt op 1.275 meter dus we hebben een fikse klim te gaan, eens kijken hoever we komen. Ergens richting de hogere delen zullen we een overnachtingsplek zoeken, we hoeven dus niet alle meters vandaag te stijgen. Maar we willen ook niet te veel voor morgen laten, dan hebben we ook weer hoogtemeters genoeg.
Het begin van de klim gaat over een breed pad dat af en toe omhoog slingert, maar ook vaker vlak blijft. Het loopt lekker door, zeker wanneer we op een weg komen en deze een stuk volgen richting een stuw in de rivier Rio Aguas Limpias die gebruikt wordt voor het opwekken van elektriciteit. Daar gaan we van de weg af en lopen we tientallen meters boven het schitterend blauwe meer. Het water in de bergen lijkt zó veel helderder en de meren blauwer dan blauw, zeker met de fris groene bossen eromheen. Eenmaal voorbij het meer wordt het pad steiler en rotsachtiger. We lopen door bossen, maar het pad ligt bezaaid met losse stenen. Het stijgen gaat lekker, maar de warmte en de stenen maken het wat zwaarder. Hoe hoger we komen, des te vaker de bossen opener worden. We krijgen mooi uitzicht over het dal en de bergen, en watervallen. We steken een paar keer riviertjes over die even verder meters langs de rotsen naar beneden zijn gekomen. Wij blijven het rivierdal volgen. Het dal is gevormd toen deze regio nog een stuk kouder was dan nu. Gletsjers die van de bergen af kwamen, kwamen hier samen in één grote gletsjer die dit grote dal heeft uitgesleten. Op sommige plekken heeft deze diepe kloven uitgesleten, hogerop heeft de gletsjer, zoals we later zullen zien, meertjes achtergelaten. Eén van die diepe kloven kunnen we vanuit hier zien. Een grote, hoge dam doemt op tussen twee rotswanden. De kloof zorgt tegenwoordig voor een groot stuwmeer, ‘Embalse de Respomuso’. Het was al een meer, maar door de kloof af te dammen is er een veel groter meer ontstaan. We lopen tot bij het meer, stijgen een stukje en lopen dan naar een mooi houten bouwwerk: Refuge Respomuso. Schitterend gelegen, met uitzicht over de bergen tot boven de 3.000 meter met resten sneeuw en het lager gelegen stuwmeer, is het zeker geen kleine primitieve berghut. Met 105 bedden en stapelbedden, een bar en restaurant, stromend water en douches, verwarming, telefoonservice, audiovisuele kamer, enzovoorts is het een groot bedrijf midden in de bergen. En het is druk. Voor de meeste wandelaars is dit het eindstation van de dag en het bier vloeit dan ook rijkelijk. We houden het bij koffie en een broodje, want we willen nog wat verder.
We kunnen hier mooi onze flessen met drinkwater vullen en weer verder de bergen in trekken. Het pad wordt vanaf hier kleiner en wat lastiger te vinden. We stijgen een stuk vanaf de refuge en komen door een schitterend merengebied. Het ene na het andere meertje ligt tussen de heuvels verscholen en aan het einde bevindt zich nóg een groot stuwmeer. De zon staat al lager, waardoor het licht over het water nog mooier wordt. Schitterend oude naaldbomen staan aan de kant. Ze hebben doordat ze zo oud zijn, maar maar langzaam groeien op deze hoogte, een aparte groeivorm, het lijken wel reuze bonsaibomen. Er komen nog vaker mensen ons tegemoet lopen, die via de andere kant naar de refuge gaan. Zodra we niemand meer zien, gaan we op zoek naar een goede plek voor onze tent. Koeien en schapen hebben we in dit dal niet gezien, dus daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. Een stukje van het pad, achter twee heuvels, met een grote berg achter ons en een schitterend uitzicht over de meren en het dal onder ons, maar uit het zicht van paden en de refuge, vinden we een plek waar zo te zien vaker een tent heeft gestaan. Dit is ‘m. Eerst even bijkomen en opfrissen. Dan onze gevriesdroogde chili koken en een dessert, en dan, de als de zon bijna onder is de tent opzetten. Dit is een zeldzaam ideaal plekje! Tijdens het tanden poetsen zien we in de laatste schemer een gems op de rand van de heuvel naast ons staan, dat maakt het plaatje helemaal compleet… Wat een aparte dag: we starten in een luxe hotel, en eindigen in ons tentje tussen de bergen. Hoe fijn een hotel ook is, wij weten wel wat we liever doen!
