Mooie etappe aan de oost rand van de Vogezen. De route begint over asfalt door dorpjes en langs druivenvelden en gaat daarna de bossen in en heuvels over. We lopen wederom langs een aantal mooie chateaus waaronder het grootse chateau Du Haut-Koenigsbourg en eindigen tussen de vakwerkhuisjes van Ribeauvillé.
Etappe 30 alweer, plus 3 etappes van Heerlen naar Spa, zijn we ondertussen alweer 33 etappes onderweg. Wat gaat dat snel, en tegelijkertijd wat lijkt het lang geleden dat we bij Van der Valk Heerlen hebben ontbeten, de rugzakken pakten en op pad gingen.
Rustdagen zijn af en toe fijn en zeker nodig, maar wandeldagen vinden we het leukste. Elke keer dat we onze spullen inpakken is het weer een verrassing wat we tegen zullen komen en waar we vanavond zullen slapen. Als we deze stukjes schrijven, weten we hoe de dag is gegaan. Maar als we ‘s ochtends vertrekken hebben we geen idee of het een zware of lichte tocht zal zijn, wie we tegenkomen om een praatje mee te maken, of het gaat regenen of dat het heerlijk weer blijft of hoe onze voeten bij aankomst zullen voelen. Dat alles maakt elke dag weer een avontuur, heerlijk!
Ook vandaag pakken we weer onze spullen en gaan we op pad nadat we een praatje hebben gemaakt met de wijnboer en een medekampeerder die op fietstocht naar Rome is.
Het is een stuk lopen van de camping naar de plek waar we de GR5 weer op kunnen pakken, tussen de druivenvelden door met zicht op de bergen waar we dadelijk weer zullen lopen.
Eenmaal op de route lopen we een stuk langs de weg zuidwaarts, daarna lopen we richting het westen de bergen in. We blijven vandaag redelijk aan de voet van de Vogezen, maar desalniettemin wordt het vandaag toch aardig stijgen en dalen.
De laatste etappes waren we nogal geneigd om de eerste pauze zo ver mogelijk vooruit te schuiven (het liefste naar bovenop een bergtop) maar vandaag proberen we om rond 1/3 van de tocht de eerste pauze te maken en hopen zo wat meer energie voor het einde te bewaren. Achteraf blijkt dit een gouden zet te zijn…
We zetten onze stoeltjes op in het zonnetje en nemen een goede pauze.
Na deze break volgt een stevige klim door de bossen tot ongeveer op de helft van de wandeling. De paadjes worden steeds smaller en uiteindelijk zigzagt het pad stijl omhoog, totdat we op het laatste stukje via een trap op het hoogste punt uitkomen. Plotsklaps staan we in de drukte van Chateau du Haut Koenigsbourg, waar tientallen auto’s geparkeerd staan en waar men zelfs met bussen naartoe komt.
In deze Valkenburg-achtige drukte kunnen we het toch niet weerstaan om op een terrasje éven een kopje koffie en en koude cola te drinken. Lekker in het zonnetje en met prachtig uitzicht op het dal en de bergen.
Maar er komen steeds meer donkere wolken aanzetten. Zodra de koffie op is besluiten we dan ook om er weer stevig de pas in te zetten, zodat we zo ver mogelijk zijn afgedaald als het gaat regenen en de paden en de stenen erop glad worden. Het laatste stuk zullen we erg steil moeten afdalen over kronkelpaadjes en we zijn het liefste beneden voordat het weer te slecht wordt.
De rest van de route houden we dan ook geen pauze meer en lopen we stevig door, maar we redden het helaas niet om helemaal beneden te zijn als de regen losbarst. We komen nog langs een paar mooie chateaus, maar kunnen er helaas weinig aandacht aan geven.
Halverwege de laatste helling begint het flink te regenen en moeten we ons goed concentreren om over de kleine paadjes met gladde stenen heelhuids beneden te komen. Doorweekt komen we in Ribeauvillé aan, wat zelfs in de regen een schitterend dorpje blijkt te zijn. Weer allemaal oude vakwerkhuisjes, kleine lokale winkeltjes en overal weelderige bloembakken, maar we lopen door en zijn blij als we 2 kilometer verder op de camping aankomen. We zetten vlug in de regen het tentje op en voor de eerste keer deze reis zitten we doorweekt in een natte voortent tussen onze spullen. Gelukkig is alles in de rugzakken droog gebleven en na een kop koffie en een goeie douche schijnt het zonnetje weer en kunnen we wat spulletjes te drogen leggen en de tent inrichten.
Voor morgen staat er gelukkig beter weer op en gaan we inkopen doen voor een tocht van een dikke 100 kilometer naar de hoogste pieken van de Vogezen. Op dit stuk van de route ligt 1 hotel en 1 camping waar we kunnen overnachten, maar er zijn genoeg plekken en hutten waar we kunnen wildkamperen. We hebben er zin in, ook dit wordt weer een avontuur!