Deze etappe volgt de Via Alpina vanaf Fontan tot Sospel. Hierbij loopt de Via Alpina veelal over de GR52A. De route gaat al snel door het pittoreske Saorge. Door kleine steegjes en langs mooie oude gebouwen loopt de route het dorp uit richting hellingen met olijfbomen en eiken. De paden gaan over de helling van de rivier de Roya en zijn vaker erg steil. Eenmaal bij Breil-sur-Roya verlaat de route het dal en klimt naar het hoogste punt van vandaag: Baisse de Levens op 1093 meter. Daarna daalt de route af door bossen naar het mooie Sospel.
Bij het krieken van de dag staan we met droge kleding weer op het stationnetje van Fontan. Van hier tot aan Sospel lopen we over de Via Alpina. Dit is een wandelroute van maar liefst 5000 kilometer door de 8 landen van de Alpen, die zich uitstrekt van Slovenië tot in Monaco. Vandaag lopen we een dikke 26 kilometer van deze route, de rest laten we voor een andere keer 😉
Vanaf het station loopt de route snel naar het plaatsje Saorge. Een klein, pittoresk bergdorpje met nog geen 500 inwoners. Het heeft kleine smalle doolhofsteegjes en hoge huizen met wel 4 tot 5 verdiepingen, de bijzondere middeleeuwse architectuur is mooi bewaard gebleven.
We vinden onze weg door de steegjes naar de rand van het dorp en dalen over een oud kasseien weggetje af langs terrassen van olijfbomen en kleine eikenbomen. Onderaan komen we bij de rivier de Roya, waar de zijrivier Vallon de la Bendola via een diepe kloof uitmondt in de Roya. De oude brug die hier ligt is een restant van de zoutroute. Dit is een oude handelsweg die liep van de rijke kuststrook naar de armere berggebieden. Deze route was er al 2000 jaar voor Christus over de rivier, lang voordat er een weg werd aangelegd.
De weg die naast de rivier loopt gaat vanuit hier vrij snel een tunnel in. De wandelroute gaat over de berg heen, een korte maar steile klim en afdaling brengt ons aan de andere kant weer terug bij de rivier. Het is meteen duidelijk dat het landschap een stuk droger en Mediterraner is dan we van de bergen gewend zijn. We zitten hier tussen de 300 en 500 meter en dus een heel stuk lager dan dat we de afgelopen weken zijn geweest. Vanaf hier zouden we een stuk de rivier blijven volgen, maar de bewegwijzering gaat weer de andere kant op. Een stuk route is wegens de wateroverlast van 2020 afgesloten en gaat vanuit hier steil de berg weer op. We lopen langs struikjes en over velden stenen en later over steile uitgehakte trappen van steen langs ijzeren touwen omhoog. Even verder lopen we de bossen in en zullen deze eigenlijk blijven volgen over de oostflank van de Roya tot aan het stadje Breil-sur-Roya, waarvan het oude gedeelte ook weer uit leuke smalle steegjes met hoge huizen bestaat. Het is te zien dat deze gebieden zo dicht bij de Middelandse Zee een rijke geschiedenis kennen. We zoeken aan de rand van het dorp even een supermarkt op voor wat lekkers bij de lunch. En bij een picknickbankje in de zon zetten we een kopje koffie en pauzeren we.
We steken de rivier over en zullen hier het dal van de Roya verlaten. We volgen nu het dal van Vallon de la Lavina. Een klim van 800 meter zal ons bij het hoogste punt van vandaag brengen. We lopen in het begin over een kleine asfaltweg langs de kleine huisjes in de hellingen met olijvenbomen, druivenstruiken en zelfs een enkele kakiboom. We passeren een gigantisch grote, oude kazerne die nu is omgedoopt tot koeienstal. Het laatste stuk naar Col de Levens op 1106 meter hoogte loopt voornamelijk door bossen. Vanuit hier is het nog zo’n 7,5 kilometer afdalen tot Sospel. We lopen over kleine bospaadjes geleidelijk aan naar beneden. Ongeveer halverwege zien we langs het pad boompjes met gele en rode vruchten, zo groot als kersen. We zoeken ze op en het blijken aardbeienbomen te zijn en de rode vruchtjes zijn eetbaar. Die moeten we proeven… Het oranje vruchtvlees is in eerste instantie een beetje smakeloos, maar even later komt er een lekkere zoete smaak vrij. Ergens in de verte is het wel te begrijpen dat het de naam aardbeienboom heeft gekregen. Leuk, op de valreep hebben we nog een nieuwe vrucht ontdekt!
We vervolgen onze route naar het dorp en het duurt niet lang voordat we achterlangs de huizen in de helling boven Sospel lopen. De smalle paadjes leiden ons het stadje in en brengen ons naar de brug waar de markering van de GR52 weer te zien is. Hier eindigt de etappe van vandaag en zullen we over een paar dagen terugkeren, voor de állerlaatste etappe naar de Middelandse Zee: Sospel – Menton…
